ανχος03.jpg

​Άγχος*

Το άγχος είναι η πιο συνήθης λέξη που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τη δυσκολία της καθημερινότητας. Το άγχος περιγράφει ένα σύνολο πραγμάτων και είναι ένα δευτερογενές συναίσθημα. Δηλαδή κάτι έχει συμβεί το οποίο έχει προκαλέσει το συναίσθημα αυτό. Οπότε υπάρχουν δύο μέρη: η πηγή του άγχους και το άγχος ως μηχανισμός. 

 

Το άγχος σαν βάση είναι ένας υγιής μηχανισμός που προκύπτει όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ετυμολογικά σημαίνει σφίγγω ή πνίγω. Το σώμα μπαίνει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και εγρήγορσης, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο του θανάτου.

 

Είναι αναμενόμενο λοιπόν, το άγχος να γίνεται δυσλειτουργικό όταν είναι χρόνιο. Γιατί έτσι είμαστε σε συνεχή κατάσταση σφιξίματος και πνιγμού, σαν να είμαστε σε συνεχή απειλή θανάτου. Μέσα από τη θεραπεία θα διερευνηθεί από που προκύπτει αυτό, έτσι ώστε να πάψουμε να είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ταυτόχρονα, θα προχωρήσουμε σε ενδυνάμωση του εαυτού μας, ώστε να αυξηθεί η αντοχή στο άγχους, μιας και η καθημερινότητά της ζωής, με το χάος της, περιέχει μεγάλες περιόδους αναταραχής. Αυτό θέλει εκπαίδευση, ώστε να μπορούμε να αντέχουμε να βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε αναταραχή, χωρίς αυτό να μας διαλύει.

 
καταθληψη03.jpg

Κατάθλιψη*

Όταν ένα συναίσθημα είναι πολύ οδυνηρό ή πολύ τρομακτικό για να αντέξουμε να το αισθανθούμε, το απομονώνουμε. Αποκόβουμε την αίσθηση αυτού, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μούδιασμα λόγω

της απουσίας των αισθήσεων. Αυτό είναι η βάση της κατάθλιψης.

 

Την κατάθλιψη συνήθως την ερμηνεύουμε ως βαθιά λύπη. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Προκύπτει, διότι αποκόβοντας την επαφή με το οδυνηρό συναίσθημα, αυτό που απομένει είναι το μούδιασμα της απουσίας. Με την απουσία της αίσθησης χάνεται και η κινητήριος δύναμη για ζωή. Φαίνεται σαν να μην έχει τίποτα πια νόημα. Ό,τι και να κάνουμε δεν μας κάνει διαφορά. Αυτό είναι σωστό σαν διάθεση, διότι οι αισθήσεις είναι αυτές που δίνουν το χρώμα στην ζωή. Φανταστείτε να μην υπάρχει γεύση. Άξαφνα ότι και να φας δεν έχει διαφορά. Το φαγητό χάνει την αξία του και σύντομα δεν υπάρχει νόημα στο να φας παρά μόνο για επιβιωτικούς λόγους.

 

Ο στόχος είναι σταδιακά να αρχίσει να ξαναεμφανίζεται η αίσθηση και μαζί με αυτήν τα συναισθήματα που φέρει.  Μέσα από τη θεραπευτική σχέση,  δίνεται έμφαση στην ασφάλεια και στην ενδυνάμωση, ώστε να επιτευχθεί η αντοχή στην επαφή με την οξύτητα των συναισθημάτων. Αντέχοντας την οξύτητα και τη σκληρότητα των συναισθημάτων, παύει να έχει χρησιμότητα ο μηχανισμός απομόνωσης και αποκοπής που μας οδηγούσε σε κατάθλιψη. Έτσι εξαλείφεται η κατάθλιψη, μιας και δεν έχει χρηστική αξία, και επανέρχεται η ποικιλομορφία και το χρώμα της ζωής.

 

Απώλεια και Πένθος*

Την απώλεια, αναπόφευκτα την συναντάμε όλοι μας απο πολύ νωρίς στην ζωή.

 

Πένθος χαρακτηρίζουμε την διαδικασία μέσα από την οποία περνάμε μέχρι να αποδεχθούμε τον αποχωρισμό και το τέλος. Ο αποχωρισμός είναι μια δύσκολη στιγμή, διότι σημαίνει το τέλος και κάθε τέλος μας συνδέει με το θάνατο. Ο μηχανισμός αποχωρισμού είναι ίδιος, είτε αποχωριζόμαστε το αγαπημένο μας μολύβι, είτε τον αγαπημένο μας άνθρωπο. Αυτό που διαφέρει είναι η ένταση. Άρα αυτό που αλλάζει είναι και η αντοχή που απαιτείται από εμάς, ώστε να αντέξουμε να βιώσουμε τα συναισθήματα που φέρει ένα τέλος.

 

Η αντοχή στο να βιώνουμε το τέλος και όλα τα συναισθήματα που φέρει, είναι απαραίτητο στάδιο στην ανάπτυξη μας, μιας και μόνο με το τέλος μπορεί να γεννηθεί κάτι νέο.  

Το τέλος της εγκυμοσύνης φέρνει την γέννηση, το τέλος μιας σχέσης, την επόμενη, το τέλος μιας φάσης, μια νέα και το τέλος της ζωής μας, τον χώρο για μια νέα ζωή.

 

Η αντοχή στην απώλεια μας δίνει την δυνατότητα, να μην μένουμε προσκολλημένοι και τελικά εγκλωβισμένοι, στα επίπονα συναισθήματα του πένθους.

 

Μέσω της θεραπευτικής σχέσης αποκτούμε μεγαλύτερη αντοχή στις ωδίνες (όπως στην γέννα) της απώλειας, έτσι ώστε να μην χρειαστεί (για λόγους προστασίας) να μπλοκαριστεί κάποιο από τα στάδια του αποχωρισμού. Με την ολοκλήρωση του πένθους πάντα κάτι νέο γεννιέται. Έτσι, προχωράμε σε νέα φωτεινότερα κομμάτια της ζωής. Όποια και αν είναι η τεχνική του θεραπευτή, η βασική αξία που ισχύει σε όλους είναι, η φροντίδα και η στήριξη από τον θεραπευτή, ώστε να ενδυναμωθεί ο θεραπευόμενος και να αντέξει το τέλος, δηλαδή την γέννηση.

πενθος01.jpg
 

Διαταραχές ύπνου*

Η διαταραχή στον ύπνο πολύ συχνά είναι ένας καλός δείκτης για το ότι κάτι παραμελούμε, κάτι δεν τολμάμε να αντιμετωπίσουμε κατάματα και το σπρώχνουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Ο ύπνος είναι μία πολύ ιδιαίτερη στιγμή, μιας και απαιτείται να αφεθούμε. Δεν μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου για ύπνο. Για να κοιμηθείς πρέπει να αφεθείς στον ύπνο, άρα να χάσεις προς στιγμή την αίσθηση του ελέγχου. Αφήνοντας τον έλεγχο, εμφανίζονται όλες οι σκέψεις που μπορεί μέσα στη μέρα να σπρώχνεις μακριά σου. Η διαταραχή του ύπνου μπορεί ακόμα και να συνδεθεί με τον φόβο του θανάτου. 

Μέσα απο στη θεραπεία θα επικεντρωθούμε στο να εντοπίσουμε τους εισβολείς την ώρα της χαλάρωσης. Να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο ο θεραπευόμενος θα αντέξει να τους συναντήσει. Έτσι, να μην χρειάζεται να εισχωρούν σαν κλέφτες στο συνειδητό, διαταράσσοντας τον ύπνο. Αντιθέτως ως προσκεκλημένοι μας, να έρθουν να πουν τι έχουν να πουν και εμείς, (ο θεραπευόμενος μαζί με τον θεραπευτή) να διαπραγματευτούμε την σχέση που θέλει να έχει ο θεραπευόμενος μαζί τους. 

 
πανικος01.jpg

Κρίσεις πανικού*

Όλοι μας έχουμε τους τρόπους μέσα από τους οποίους έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε, αυτό που λέμε ζωή. Η κρίση πανικού είναι η στιγμή, όπου ο μηχανισμός μας αδυνατεί να ανταπεξέλθει και εισβάλει βίαια η αίσθηση του τρόμου, της ανημπόριας.

 

Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι ότι τη στιγμή που φτάνουμε σε κρίση πανικού, σημαίνει ότι φτάνουμε και στο σημείο όπου είμαστε περισσότερο από τους μηχανισμούς μας. Οι μηχανισμοί που χτίσαμε κάποτε, όπως ένα παλιό λογισμικό δεν μας υποστηρίζουν πλέον. Χρειάζεται να αναδομήσουμε το τρόπο που αντιλαμβανόμαστε εμάς και τον κόσμο. Είναι μια εξαιρετικά τρομακτική στιγμή, μιας και εκείνη την στιγμή, βιώνουμε ένα θάνατο. Μιας και πεθαίνει το παλιό για να γεννηθεί το νέο. Είναι επίσης μια τρομερά ευαίσθητη και ευάλωτη στιγμή μιας και είμαστε εκτεθειμένοι σε επιρροές, χωρίς ακόμα να έχουμε χτίσει νέες άμυνες.

 

Ο θεραπευτής, με πολύ φροντίδα και σεβασμό για τον θεραπευόμενο, που τολμά να αναδιαπραγματευτεί τις αξίες της ζωής του, τον βοηθά να επανακτήσει τον έλεγχο του εαυτού του και κατα κάποιο τρόπο, να αναγεννηθεί όπως η πεταλούδα μέσα από το κουκούλι. Με επίγνωση του τι τελείωσε, πως και τελείωσε και τελικά τι θα γεννηθεί στην θέση του. 

 

Θέματα Σχέσεων*

Η επαφή και η σύνδεση με έναν άλλο άνθρωπο είναι από τις χαρακτηριστικότερες επιλογές μας, ώστε να μετατρέψουμε ένα σύμπαν αδιάφορο και μοναχικό, σε ένα σύμπαν γεμάτο αγάπη, επαφή και νόημα. 

Ταυτόχρονα, είναι μια επιλογή που έχει μαζί με τα δώρα της και πολλές θυσίες και ρίσκα. Η σύνδεση με έναν άνθρωπο μπορεί να συμβεί μονάχα με την εμπιστοσύνη του να βρεθούμε εκτεθειμένοι. Αυτομάτως, σημαίνει ότι επιτρέπουμε στον εαυτό μας, να εκτεθεί στον πόνο της απώλειας και του αποχωρισμού, έστω και αν αυτό είναι στο τέλος της ζωής μας. Με το που επιλέγουμε να συνδεθούμε, ταυτόχρονα, επιλέγουμε και την επικείμενη απώλεια. Μεγάλο το τίμημα λοιπόν.

σχεση02.jpg

Ποιόν επιλέξαμε δίπλα μας, πως και τον επιλέξαμε και πως και επιμένουμε να τον θέλουμε ή δεν τον θέλουμε πλέον; Αυτές είναι αποφάσεις που είναι εξαιρετικά σημαντικές να παρθούν με επίγνωση, ώστε η σχέση, να μετατραπεί στον παράδεισο που υπόσχεται και όχι σε μια κόλαση χωρίς διέξοδο. 

 

Μέσα από την θεραπευτική σχέση, μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε πως συνδεόμαστε, πότε το επιτρέπουμε και πότε το μπλοκάρουμε. Με την επίγνωση έρχεται και η ενδυνάμωση στην αντοχή να εκθέτουμε τον εαυτό μας στον άλλον άνθρωπο, μπορώντας έτσι, να προσφέρουμε και να λάβουμε την αγάπη, που τόσο ποθούμε.

 

Η δυνατότητα να μπορούμε να έχουμε επαφή με έναν άλλον άνθρωπο είναι το δυνατότερο όπλο απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.

 

Σεξουαλικές δυσκολίες*

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη την επαφή και την σχέση. Μέσα από μελέτες έχει αποδειχθεί ότι είναι εξίσου σημαντική, με την τροφή και το νερό. Επαφή σημαίνει έκθεση, αποκάλυψη, ευαλωτότητα και άφημα. Ενέχει λοιπόν, πολλούς κινδύνους. 

 

Η σεξουαλικότητα, είναι από τους πιο άμεσους και κυριολεκτικούς τρόπους, να ερχόμαστε σε επαφή με τον άλλο άνθρωπο. Σαν πράξη λοιπόν, εμπεριέχει στην πιο καθαρή μορφή της, τις προσδοκίες μας, τους φόβους μας και τις δυσκολίες μας, στο να αφεθούμε ή να εμπιστευτούμε έναν άλλο άνθρωπο. Μια σεξουαλική δυσκολία είναι δείκτης, για δυσκολίες που κουβαλάμε σε άλλους τομείς της ζωής μας. Έρχεται σαν δώρο να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχει κάτι που χρειάζεται να του δώσουμε περισσότερη προσοχή, ώστε να πετύχουμε αυτό που ζωτικά ποθούμε, την επαφή. 

 

Μέσα από την θεραπεία, ανακαλύπτουμε ποιός είναι ο φόβος ή ο κίνδυνος που εμποδίζει το άφημα στην ερωτική επαφή. Με στήριξη από τον θεραπευτή, αποκτούμε μεγαλύτερη δύναμη, να αντέχουμε το ρίσκο της επαφής και ως αποτέλεσμα τις απολαβές του να συναντιόμαστε με έναν άλλο άνθρωπο.

 

*Σε περίπτωση πού εντοπίσω πώς κάποιο από τα παραπάνω θέματα ξεπερνά τις δυνατότητες μου ως Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, τότε παραπέμπω τον θεραπευόμενο, είτε σε ψυχίατρο που συνεργάζομαι, είτε σε εξειδικευμένο επαγγελματία για το συγκεκριμένο θέμα.

Όλα τα παραπάνω κείμενα προκύπτουν από προσωπική μελέτη και εμπειρία. Σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστούν, ολικά ή επιμέρους, τους επίσημους ορισμούς του DSM.